Ey hüznü sonbaharın
Ey gözleri bozkır ağıdı
Kaç dilde ağlayacağız daha
Kaç dilde susacağız
Dayanır mı yürek bu kadar acıya
Ay gülümsemiyor
Yıldızlar küs
Yer duman duman
Gök bulut bulut
Sırtını dönmüş umut
Heyhat!
Bir uçurum kıyısında
Düştük düşeceğiz
Elini vermiyor hayat!
Ey hüznü ayrılığın
Ey gözleri gül sağanağı
Kaç şarkıda ayrılacağız daha
Kaç şarkıda kavuşacağız
Dayanır mı yürek bu kadar hasrete?
Geçtiğimiz bütün anılar hüzün
Bütün yollar tutulmuş
Çözülmüşüz, dağılmışız...
Ne yana dönsek
Sonbahara düşüyor kalbimiz
Uzun saçlı ayrılıklar bağlıyor adımlarımızı
Gün geriye döndü
Her yer karanlık
O kadar yalnız ve çaresiziz ki
Kaybolduk
Işığı tükenen kör kuyularda
Bütün hızıyla koşarak
Bir korku kovalıyor ardımızdan
Dilimizde ağıtlar
Yüreğimizde ağır bir depremle
Kalakalmışız kederli iki dağ arasında
Ne yana dönsek tufan
Onulmaz bir acının közünde
Kızıl saçlı ateşlerde yanıyor hayallerimiz
Yüreğimize sonbahar düştü
Savrulan sokaklarında ömrümüzün
Hayat gülmüyor bize...
Nuri Can
Yüreğimize Sonbahar Düştü
